Raport ewaluacyjny dotyczący realizacji zadania: pieka psychoonkologiczna i psychopaliatywna dla cho

Raport ewaluacyjny dotyczący realizacji zadania

pt.: Opieka psychoonkologiczna i psychopaliatywna dla chorych na choroby nowotworowe, rodzin, opiekunów i personelu medycznego „Jak żyć z rakiem”

w okresie od .01-06.2016.. do ..01-12-2016

określonego w umowie nr .3/ZPZ/2016

2953/638 Polskie Towarzystwo Psychoonkologiczne

2952/639 Polska Liga Walki z Rakiem.

zawartej w dniu ..12-07-2016... pomiędzy

Departamentem Zdrowia Publicznego MZ.

a  Polskim Towarzystwem Psychoonkologicznym KRS 0000155752;

i Polską Ligą Walki z Rakiem KRS 0000567698

 

Nadrzędnym celem projektu było zwiększenie skuteczności leczenia przez tworzenie warunków do lepszej współpracy pacjenta z lekarzem w procesie leczenia, większej motywacji do poprawy komunikacji lekarzy z pacjentami a także poprawę relacji opiekunów z chorymi przez zwrócenie uwagi na niektóre aspekty ról pełnionych przez członków rodziny wobec chorych.
    Cele te ostały zrealizowane poprzez przekazanie odpowiedniej wiedzy z zakresu choroby, leczenia, zasad zdrowego żywienia i higienicznego trybu życia chorym i ich rodzinom.
    Oprócz przekazanej wiedzy zastosowaliśmy szeroko pojętą psychoedukację w ramach warsztatów psychologicznych które wzmacniały i rozwijały ważne kompetencje psychologiczne umożliwiające tym samym lepsze przystosowanie do sytuacji choroby i leczenia chorych i członków ich rodzin.
Między innym ważnym zasobem psychicznym nad którym pracowaliśmy była umiejętność troski o siebie, dobrze pojęty seks, wykorzystywane w praktyce zasad zdrowego optymizmu i kreatywności jak również wykorzystywanie poczucia humoru jako skutecznego sposobu redukowania stresu i pokonywania strachu w aspekcie umacniania dzielności i odwagi.
Warsztaty dla opiekunów zostały uzupełnione praktycznymi aspektami profilaktyki zespołu wypalenia.
Realizację szkoleń rozpoczęliśmy we wrześniu zamiast w sierpniu ze względu na konieczność przedłużenia okresu rekrutacji (czas urlopowy, trudności w zebraniu wymaganej liczby osób w grupach warsztatowych).
Wstępne spotkanie rekrutacyjne i rozmowy z przyszłymi uczestnikami szkoleń narzuciły nam konieczność modyfikacji w zakresie organizacji szkoleń. Musieliśmy dostosować czas i formę do czasu, który przyszli uczestnicy szkoleń proponowali jako optymalny. Postanowiliśmy zatem zorganizować szkolenia w trybie czwartkowo-piątkowym. W czwartki realizowaliśmy szkolenia dla pacjentów a w piątki dla opiekunów. Każde szkolenie składało się z wykładów onkologów (3 godziny z przerwą) a następnie odbywały się warsztaty psychoonkologiczne (4 godziny z przerwą).
Początkowo zakładaliśmy, że będziemy prowadzić warsztaty naprzemiennie: 2 grupy uczestników miały brać udział równolegle w 2 godzinnym warsztacie, każda z innym prowadzącym. Następnie każda z grup miała mieć kolejny 2 godzinny warsztat z wykładowcą drugiej grupy. W praktyce okazało się, że taki sposób realizacji warsztatów mógł się odbyć tylko czasami – wtedy gdy zgłosiła się odpowiednio duża grupa osób, w związku z czym, w takich sytuacjach realizowaliśmy warsztaty pojedynczo i powtarzaliśmy taki warsztat, w terminie dodatkowym. Analogicznie postępowaliśmy w grupie opiekunów.
Szkolenia były prowadzone w systemie otwartym tzn. część osób uczestniczyła we wszystkich lub większości zajęć, istniała jednak pewna fluktuacja w tym zakresie. Część osób wybierała interesujące je tematy rezygnując z innych przy czym bardzo często rezygnacja ta wynikała z przyczyn losowych.
Biorąc pod uwagę to zróżnicowanie frekwencji możemy stwierdzić że szkoleniem całościowym lub cząstkowym objęliśmy grupę znacznie większą niż planowane na wstępie 30 osób w każdym ośrodku - Możemy zatem stwierdzić że  zadanie to w sensie ilościowym  zostało zrealizowane.

Łącznie w poszczególnych zajęciach brało udział 380 pacjentów (Gdańsk 139, Gliwice 125, Poznań 116) 266 opiekunów pacjentów (Gdańsk 131, Gliwice 84, Poznań 51)

Należy zaznaczyć, że ze względu na otwarty system rekrutacji pacjenci mogli korzystać dowolnie z wybranych przez siebie interesujących tematów.
Umożliwiliśmy także bezpośredni kontakt lekarzy onkologów z pacjentami i członkami ich rodzin w trakcie podejmowanych w ramach wykładów dyskusji na temat motywacji do leczenia i potrzeby monitorowania stanu psychicznego chorych a także ich gotowości do współpracy jako ważnego elementu wpływającego na skuteczność leczenia choroby nowotworowej.

Łącznie w szkoleniach brało udział 18 onkologów (4 w Gdańsku, 6 w Gliwicach 8 w Poznaniu)

Nie stworzono wspólnoty internetowej pacjentów onkologicznych - a pacjenci - przeważnie osoby starsze - nie były zainteresowane tą formą działalności.
Organizowane przez nas zajęcia cieszyły się dużym zainteresowaniem i pozytywną oceną zwrotną co znalazło swoje odzwierciedlenie w arkuszach ewaluacyjnych.
Pacjenci wystąpili z inicjatywą kontynuowania zajęć tego typu w formie szkoły dla pacjentów. Dla tego celu została stworzona lista chętnych do tak zorganizowanych szkoleń w przyszłości. Lista zawiera adresy e-mailowe potencjalnych uczestników szkoleń.
Uczestnicy programu w przyszłych szkoleniach uwzględnić bieżące problemy np. nowości w zakresie leczenia onkologicznego, radzenia sobie z trudnymi przewlekłymi objawami np. bólem a zwłaszcza ze zmęczeniem.
Pacjenci chcieliby także dowiedzieć się więcej o możliwościach spędzania wolnego czasu, pogłębiania więzi społecznych i uwarunkowaniach wzrostu potraumatycznego.
Proponowali także, aby szkolenia były prowadzone łącznie bez rozdzielania na grupy "Chorych i Opiekunów". Postulowali by zajęcia były mniej intensywne: wykłady plus warsztaty psychoonkologiczne jednego dnia były dla wielu chorych zbyt męczące.

 
następny artykuł »