Zapraszamy do obejrzenia wykładu dr MariuszA Wirgi
"Praktyczny, wszechstronny i wewnętrznie spójny program interwencji psychoonkologicznej - współczesna Terapia Simontonowska"

 

 

Psychoonkologia w praktyce klinicznej. 

 Książka jest podsumowaniem ponad dwudziestoletniej pracy autorki z pacjentami onkologicznymi w różnych stadiach choroby. Zawiera konkretne propozycje pomocy psychologicznej dla chorych i ich rodzin w różnych sytuacjach życiowych.
Omówiono w niej m.in.:
 ■ różnice w sposobie przeżywania choroby w zależności od wieku i etapu
    choroby;
 ■ wsparcie psychologiczne w uciążliwych dla pacjenta problemach,
    wynikających z terapii onkologicznej i jej skutków ubocznych;
 ■ pomoc psychologiczną dla chorych we wszystkich fazach choroby;
 ■ metody psychoterapeutyczne stosowane w pracy z chorymi i ich rodzinami;
 ■ pomoc rodzinom chorych, zwłaszcza osobom osieroconym;
 ■ łagodzenie stresu towarzyszącego pracownikom medycznym i zapobieganie
    zespołowi wypalenia;
 ■ problemy etyczno-prawne w psychoonkologii.

Publikacja będzie pomocna lekarzom podstawowej opieki zdrowotnej, onkolo¬gom, pielęgniarkom, psychologom, pracownikom hospicjów oraz studentom uczelni medycznych i wydziałów psychologicznych innych uczelni.

Więcej informacji i możliwość zakupu książki na stronie Wydawnictwa Lekarskiego PZWL.

 
Autorka: Prof. Krystyna de Walden-Gauszko - wieloletni pracownik Uniwersytetu Gdańskiego i Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego - jest prezesem Polskiego Towarzystwa Psychoonkologicznego i wiceprezesem Polskiego Towarzystwa Medycyny Paliatywnej. Zainicjowała utworzenie w 2005 roku Krajowej Szkoły Psychoonkologii.

 

WYBRANE ZAGADNIENIA PSYCHOONKOLOGII I PSYCHOTANATOLOGII

PSYCHOLOGICZNE ASPEKTY CHOROBY NOWOTWOROWEJ, MIERANIA I ŚMIERCI


Krystyna de Walden - Gałuszko

Przedmowa
W drugiej połowie XX wieku medycyna wzbogaciła się o nową dziedzinę wiedzy, noszącą nazwę medycyny terminalnej czy też medycyny hospicyjnej. Ten nowy dział uwa¬żany za jedno z większych osiągnięć współczesnej medycyny wypełnił dotkliwą lukę, która istniała w opiece i leczeniu nieuleczalnie chorych.
Postęp nauki, rozwój specjalizacji medycznych oraz technicyzacja medycyny doprowa¬dziły niewątpliwie do wspaniałych sukcesów terapeutycznych. Równocześnie jednak cho¬rzy, których nie udało się wyleczyć, pozostawali niejako poza zainteresowaniem medycyny. W chorobach nowotworowych mimo niekwestionowanych postępów onkologii pełne wyle¬czenie udaje się osiągnąć obecnie jedynie u 25-30% chorych. Pozostali po różnie długim okresie remisji i nawrotów dochodzą do fazy terminalnej choroby nowotworowej. Jest to okres wymagający wyspecjalizowanej i trudnej opieki i leczenia.
Wszyscy ci, którzy w pracy zawodowej czy w życiu rodzinnym zetknęli się z problemami choroby terminalnej, zdają sobie w pełni sprawę jak mało postęp medycyny był - do niedawna - w stanie pomóc tego typu chorym.
Dopiero pionierska inicjatywa dr Cicely Saunders pozwoliła na rozwiązanie tego problemu. Wybudowane przez nią Hospicjum św. Krzysztofa w Londynie stało się pier¬wszym szpitalem przystosowanym do nowoczesnego leczenia i opieki nad umierającymi. Wkrótce stało się też ono pierwszym ośrodkiem naukowym i dydaktycznym, szerzącym zdobywaną wiedzę i doświadczenie w całym świecie.
W Polsce liberalizacja sytuacji społeczno-politycznej w 1980 roku pozwoliła na powo¬łanie "Towarzystwa Przyjaciół Chorych" przez Środowisko Krakowskie. Celem było wybu¬dowanie, ze składek społeczeństwa, hospicjum na wzór hospicjum londyńskiego. Był to pierwszy ważny krok, uświadamiający polskiemu społeczeństwu, jak ważna i konieczna jest pomoc tego typu chorym, którzy w naszych warunkach byli całkowicie opuszczeni przez państwową służbę zdrowia.
Drugim krokiem na tej drodze było zorganizowanie w 1984 roku w Gdańsku przez kapelana chorych księdza Eugeniusza Dutkiewicza zespołu medycznego świadczącego pomoc terminalnie chorym w domu. Zespół taki, składający się z lekarzy, pielęgniarek, wolontariuszy i osób duchownych, nie wymagający żadnych nakładów finansowych ani zezwoleń władz, okazał się łatwiejszą do realizacji formą organizacyjną. Dzięki temu na
 
zasadzie samoorganizowania się oraz bezinteresownej pracy dla chorych powstały od 1984 roku 34 tego typu zespoły hospicyjne, pracujące w większych miastach Polski.
Podstawą napisania niniejszej książki stała się wieloletnia praca prof. Krystyny de Walden-Gałuszko w Hospicjum Gdańskim w charakterze współorganizatora i konsultanta psychiatry. Praca hospicyjna to więcej niż badanie i leczenie chorych onkologicznych, to wielogodzinne dzień po dniu obcowanie i towarzyszenie chorym zagrożonym śmiercią. Pozwoliło to prof. dr de Walden-Gałuszko na bardzo wnikliwą analizę problemów psychiczno-duchowych pacjentów, a tym samym na zaproponowanie skuteczniejszej

Przedmowa

W drugiej połowie XX wieku medycyna wzbogaciła się o nową dziedzinę wiedzy, noszącą nazwę medycyny terminalnej czy też medycyny hospicyjnej. Ten nowy dział uważany za jedno z większych osiągnięć współczesnej medycyny wypełnił dotkliwą lukę, która istniała w opiece i leczeniu nieuleczalnie chorych.

Postęp nauki, rozwój specjalizacji medycznych oraz technicyzacja medycyny doprowadziły niewątpliwie do wspaniałych sukcesów terapeutycznych. Równocześnie jednak chorzy, których nie udało się wyleczyć, pozostawali niejako poza zainteresowaniem medycyny. W chorobach nowotworowych mimo niekwestionowanych postępów onkologii pełne wyleczenie udaje się osiągnąć obecnie jedynie u 25-30% chorych. Pozostali po różnie długim okresie remisji i nawrotów dochodzą do fazy terminalnej choroby nowotworowej. Jest to okres wymagający wyspecjalizowanej i trudnej opieki i leczenia.

Wszyscy ci, którzy w pracy zawodowej czy w życiu rodzinnym zetknęli się z problemami choroby terminalnej, zdają sobie w pełni sprawę jak mało postęp medycyny był - do niedawna - w stanie pomóc tego typu chorym.

Dopiero pionierska inicjatywa dr Cicely Saunders pozwoliła na rozwiązanie tego problemu. Wybudowane przez nią Hospicjum św. Krzysztofa w Londynie stało się pierwszym szpitalem przystosowanym do nowoczesnego leczenia i opieki nad umierającymi. Wkrótce stało się też ono pierwszym ośrodkiem naukowym i dydaktycznym, szerzącym zdobywaną wiedzę i doświadczenie w całym świecie.

W Polsce liberalizacja sytuacji społeczno-politycznej w 1980 roku pozwoliła na powołanie "Towarzystwa Przyjaciół Chorych" przez Środowisko Krakowskie. Celem było wybudowanie, ze składek społeczeństwa, hospicjum na wzór hospicjum londyńskiego. Był to pierwszy ważny krok, uświadamiający polskiemu społeczeństwu, jak ważna i konieczna jest pomoc tego typu chorym, którzy w naszych warunkach byli całkowicie opuszczeni przez państwową służbę zdrowia.

Drugim krokiem na tej drodze było zorganizowanie w 1984 roku w Gdańsku przez kapelana chorych księdza Eugeniusza Dutkiewicza zespołu medycznego świadczącego pomoc terminalnie chorym w domu. Zespół taki, składający się z lekarzy, pielęgniarek, wolontariuszy i osób duchownych, nie wymagający żadnych nakładów finansowych ani zezwoleń władz, okazał się łatwiejszą do realizacji formą organizacyjną. Dzięki temu na zasadzie samoorganizowania się oraz bezinteresownej pracy dla chorych powstały od 1984 roku 34 tego typu zespoły hospicyjne, pracujące w większych miastach Polski.

Podstawą napisania niniejszej książki stała się wieloletnia praca prof. Krystyny de Walden-Gałuszko w Hospicjum Gdańskim w charakterze współorganizatora i konsultanta psychiatry. Praca hospicyjna to więcej niż badanie i leczenie chorych onkologicznych, to wielogodzinne dzień po dniu obcowanie i towarzyszenie chorym zagrożonym śmiercią. Pozwoliło to prof. dr de Walden-Gałuszko na bardzo wnikliwą analizę problemów psychiczno-duchowych pacjentów, a tym samym na zaproponowanie skuteczniejszej pomocy.

Jestem przekonana, że praca oparta na gruntownej wiedzy i bogatym doświadczeniu autorki stanie się ważną lekturą dla tych wszystkich, którzy pragną być prawdziwie pomocni chorym w najcięższej chorobie ich życia.
Joanna Penson

Gdańsk 1992.

Wersja OCR. Dokument PDF do bezpłatnego pobrania.
Wersja SKAN - TIF. Dokument PDF do bezpłatnego pobrania.

 

Psychoonkologia — problemy i zadania

Krystyna de Walden-Gahiszko

--------------------------------------------------------------------------
Psycho-oncology, problems and aims

Abstract
Psycho-oncology is a new fieid in medical imestigations. The origin emerges from the successes ofoncology. Higher cure ratę and longer life of patients arę connected m some patients willi severe physical complains due to side effects complicating therapy. Patients may lose thier job, social and fmancuial position. The quality of life of survivors can be calamitous or unfavorable. this group of patients needs psychologie support and prophylaxis against depression often associated with advanced cancer.
Polish Psychooncologic Association, a newly createdbranch ofESPO, hopes to organize help for these patients and promote research in the fieid of psycho-oncology m Poland.

--------------------------------------------------------------------------

Psychoonkologia — nowa dziedzina w medycynie powstała i rozwinęła się w następstwie sukcesów leczniczych, które niewątpliwie dają się zaobserwować w ostatnich latach w onkologii. Wyraża się to u części pacjentów szansą pełnego wyleczenia, u innych — znacznym przedłużeniem życia. Jak jednak wiemy to przedłużenie życia oznacza dla pacjenta zwykle długotrwałe, przykre leczenie, połączone z wielokrotnymi pobytami w szpitalach, które uniemożliwiają bądź też znacznie ograniczają możliwości życia zawodowego, towarzyskiego, czasem rodzinnego i przyczyniają się do obniżenia pozycji społecznej a także do pogorszenia sytuacji finansowej.
Trzeba ponadto pamiętać o bardzo częstej w naszym społeczeństwie panicznej wprost reakcji na samo słowo „rak".
Rozpoznanie tej choroby oznacza w powszechnym przekonaniu wyrok śmierci, który w najlepszym razie może być na pewien czas odroczony. Ludzie zdrowi w zetknięciu z osobą chorą próbują zazwyczaj bezskutecznie zataić swój lęk i zakłopotanie przez co stwarzają stan sztucznej, źle ukrywanej izolacji. Z drugiej strony chorzy odczuwają swoje społeczne napiętnowanie, co w połączeniu z własnym, katastroficznym obrazem choroby powoduje uczucie przygnębienia, upokorzenia, gniewu itp.
Ta nakreślona z konieczności pobieżnie sytuacja pacjenta onkologicznego ukazuje, że przedłużone życie jest wyraźnie gorsze pod względem jakości. Po to by lekarskie działania okazały się w pełni skuteczne muszą one koniecznie uwzględniać ten niezwykle ważny cel jakim jest poprawa jakości życia chorych.
To pierwszy — główny problem psychoonkologii: psychologiczne aspekty choroby nowotworowej i ich wpływ na pacjentów, ich rodziny, a także na personel medyczny sprawujący opiekę (tzw. stres zawodowy).
Drugi, nie mniej ważny problem to psychoprofilaktyka. Wiemy z coraz częściej ukazujących się publikacji o psychospołecznych czynnikach ryzyka zachorowania na chorobę nowotworową. Prowadzi się na szeroką skalę badania, nastawione na ujawnienie najbardziej optymalnych cech osobowości oraz modeli zachowań, zwłaszcza wobec sytuacji stresowych, które stanowią swoistą „obronę przed chorobą". Wyniki badań z zakresu psychoimmunologii ilustrują to dość wyraźnie zarówno w aspekcie zapobiegania chorobie jak i wpływu na skuteczność stosowania leczenia i przebieg choroby.
Te problemy można by określić jako wpływ czynników psychospołecznych na ryzyko wystąpienia choroby nowotworowej i czas przeżycia pacjentów.
Obie niezwykle ważne grupy problemów stawiają przed psychoonkologami konkretne zadania.  Najważniejszym, głównym zadaniem jest próba poprawy wspomnianej już wyżej jakości życia pacjentów onkologicznych. Oznacza to w praktyce wysiłki w kierunku zaspokojenia wszystkich ważnych dla człowieka potrzeb: fizycznych, psychicznych, duchowych i społecznych. Aby cel ten osiągnąć konieczne jest współdziałanie onkologów, psychiatrów, psychologów, socjologów, duchownych, a także lekarzy różnych specjalności (bo przecież pacjenci z chorobą nowotworową znajdują się na różnych oddziałach), którym bliskie są problemy humanizacji medycyny. Aby zadania te zrealizować potrzebne jest jednak także odpowiednie przygotowanie osób, zaangażowanych w leczenie i opiekę. Wynika stąd następne, bardzo ważne zadanie dla psychoonkologów: konieczność opracowania programów nauczania studentów, które uwzględniałyby takie zagadnienia jak np. reakcje psychiczne człowieka na stres choroby nowotworowej, udział czynników psychicznych w percepcji dolegliwości somatycznych, psychoterapeutyczne i psychologiczne sposoby pomocy choremu i jego rodzinie, specyficzne problemy stanu terminalnego choroby nowotworowej oraz jej aspekty duchowe.
Poza programem szkolenia studentów konieczne są także kursy lub wykłady doszkalające dla lekarzy, zwłaszcza rejonowych, ponadto potrzebne są opracowania popularno-naukowe dla pacjen tów, ich rodzin, a także dla osób spoza służby zdrowia, zainteresowanych wymienioną problematyką.
Należy wyraźnie podkreślić, że znajomość prognozy, objawów i postępowania w przypadkach choroby nowotworowej jest w naszym społeczeństwie niska.
Utrudnia to właściwą profilaktykę, często opóźnia zgłoszenie się do lekarza i prowadzenie efektywnego leczenia. Powinniśmy próbować zmieniać postawy ludzi wobec choroby nowotworowej, a także co niemniej ważne — zmieniać stosunek do umierających, umierania i śmierci. Ludzie zawsze bali się śmierci. Umieli jednak w przeszłości wykorzystać pewne wzorce kulturowe i religijne po to aby proces umierania i samo zjawisko śmierci uczynić naturalnym, godnym i prawdziwie ludzkim. Obecnie obserwujemy nadal liczne wynaturzenia przejawiające się ucieczką od śmierci za wszelką cenę, ukrywanie jej za parawanem szpitalnym, pozorowanie walki ,,heroicznej" do końca za pomocą kroplówek, zastrzyków i innych bolesnych i przykrych zabiegów zamiast spokojnej, odważnej i serdecznej akceptacji godnego odchodzenia człowieka w obecności osób mu najbliższych.
Zdaję sobie sprawę, że zmiana postaw społecznych wymaga czasu i stworzenia nowych wzorców postępowania — działania takie należy jednak koniecznie podjąć.
Ważnym zadaniem psychoonkologii est rozwój działaności naukowo-badawczej. Konieczne jest między innymi opracowanie i dokonanie porównawczej oceny skuteczności stosowanych metod poprawy jakości życia, wypracowanie nowych standardów interdyscyplinarnego postępowania terapeutycznego, badania wpływu środowiska rodzinnego i możliwości kształtowania jego postawy wobec chorego, a także badania specyfiki psychospołecznych uwarunkowań choroby nowotworowej. Badania tego typu powinny być realizowane zespołowo przez różne ośrodki w kraju i za granicą.
Wyrazem potrzeby wielodyscyplinarnej aktywności było utworzenie w 1984 roku Międzynarodowego Towarzystwa Psychoonkologicznego (IPOS).
W 1987 roku powstało Europejskie Towarzystwo Psychospołecznej Onkologu (ESPO) — od tego czasu w różnych krajach zaczęły powstawać krajowe towarzystwa psychoonkologiczne. Dnia 19 września 1992 roku odbyło się w Gdyni zebranie założycielskie Polskiego Towarzystwa Psychoonkologicznego, a następnie w Kołobrzegu odbyło się walne zebranie członków PTSO. Tymczasową siedzibą Towarzystwa jest Klinika Chorób Psychicznych Akademii Medycznej w Gdańsku.

 

Tekst ukazał się w czasopiśmie: NOWOTWORY, 1993, 43, ss. 337-339

 

 

 

Niektóre książki można zakupić za pośrednictwem PTPO.

W tym celu prosimy o przysłanie na adres Towarzystwa następujących informacji:
  • nazwa pozycji książkowej;
  • ilość;
  • adres - na jaki mamy przesłać za zaliczeniem pocztowym przesyłkę;
  • dane do faktury z numerem NIP.
 

MODEL OCENY JAKOŚCI OPIEKI PALIATYWNEJ REALIZOWANEJ W WARUNKACH STACJONARNYCH


Krystyna de Walden - Gałuszko
Mikołaj Majkowicz
Książka jest kontynuacją tytułu MODEL OCENY JAKOŚCI OPIEKI PALIATYWNEJ REALIZOWANEJ W WARUNKACH AMBULATORYJNY. Autorzy rozszerzyli praktyczny sposób oceny jakości opieki paliatywnej o usługi realizowane w warunkach stacjonarnych. W treści zaprezentowano najnowsze osiągnięcia w zakresie optymalizacji usług paliatywnych oraz zestawy nowych narzędzi a także liczne przykłady ich praktycznego zastosowania. Narzędzia polecane są w szczególności dla lekarzy w ich codziennej praktyce jak również dla zespołów specjalizujących się w pracy naukowo badawczej.

120 stron / A5
Wydawca: Akademia Medyczna w Gdańsku
Gdańsk 2000
 
 

U KRESU

Opieka psychopaliatywna, czyli jak pomóc choremu, rodzinie

i personelowi medycznemu środkami psychologicznymi.


Krystyna de Walden - Gałuszko
Książka jest wynikiem doświadczeń autorki - lekarza psychiatry, pracującej przez wiele lat w gdańskim hospicjum, a następnie nad realizacją szkolenia przed i podyplomowego z zakresu psychoonkologii dla lekarzy i pielęgniarek. Podtytuł książki (opieka psychopaliatywna, czyli jak pomóc choremu, rodzinie i personelowi medycznemu środkami psychologicznymi) wyjaśnia zawarte w niej treści.
Autorka omawia sytuację psychologiczną chorego w terminalnym okresie choroby nowotworowej, jego reakcje psychiczne i próby przystosowania do choroby, zwraca uwagę na reakcje psychiczne towarzyszące dolegliwościom fizycznym i omawia najczęstsze zjawiska psychopatologiczne.
Większą część książki stanowią propozycje pomocy psychologicznej chorym i ich rodzinom, a także - problemy stresu pracy z umierającymi i możliwości pomocy opiekunom medycznym.
Książka stanowi pomoc w nauczaniu studentów, pielęgniarek, lekarzy, psychologów, wolontariuszy oraz tych wszystkich, którzy interesują się opieką paliatywną.

147 stron / A5
Wydawca: Wydawnictwo medyczne MAKmed
Gdańsk 2000 Wydanie 2
 
 

PSYCHOLOGICZNO-KLINICZNA OCENA BÓLU PRZEWLEKŁEGO

WSKAZANIA DLA LEKARZY PIERWSZEGO KONTAKTU ORAZ PORADNI PRZECIWBÓLOWYCH I PALIATYWNYCH


Krystyna de Walden - Gałuszko
Mikołaj Majkowicz
Publikacja porusza problematykę bólu przewlekłego: uwarunkowań percepcji bólu, przystosowania do bólu przewlekłego, a także wpływu bólu na zaburzenia psychiczne. Dodatkowo książka zawiera nowatorską propozycję "Modelu psychologiczno klinicznej oceny bólu przewlekłego", oraz szeroki wachlarz narzędzi psychologicznych do jego oceny.

Wydawca: Akademia Medyczna w Gdańsku
Gdańsk 2003


 

MODEL OCENY JAKOŚCI OPIEKI PALIATYWNEJ REALIZOWANEJ W WARUNKACH AMBULATORYJNYCH


Krystyna de Walden - Gałuszko
Mikołaj Majkowicz
Autorzy w oparciu o swoje wieloletnie doświadczenie proponują praktyczny sposób oceny jakości opieki paliatywnej realizowanej w warunkach ambulatoryjnych. Książka stanowi podręcznik dla lekarzy POZ oraz zespołów opieki paliatywno-hospicyjnej prezentując zasadnicze elementy oceny jakości opieki domowej, jej strukturę i organizację oraz obowiązujące w tym zakresie standardy. Trzeci element jakości opieki, jej efektywność, zawiera opis praktycznych metod oceny oraz monitorowania - szczególnie użytecznych dla celów auditu klinicznego. W załącznikach znajdują się arkusze ocen efektywności opieki do ewentualnego wykorzystania w praktyce klinicznej wraz z konkretnymi przykładami ilustrującymi oceny "złej" i "dobrej" opieki. W aneksie znajdują się także tabele norm dla skal ocen dla kobiet i mężczyzn. Proponowane metody oceny jakości opieki paliatywnej nadają się zarówno dla lekarzy praktyków, jak też mogą być wykorzystywane w celach naukowo-badawczych.

100 stron / A5
Wydawca: Akademia Medyczna w Gdańsku
Gdańsk 2000
 
 

OCENA JAKOŚCI OPIEKI PALIATYWNEJ W TEORII I PRAKTYCE


redakcja:
Krystyna de Walden - Gałuszko
Mikołaj Majkowicz
Praca zbiorowa pod redakcją Krystyny de Walden - Gałuszko i Mikołaja Majkowicz powstała w wyniku realizacji grantu KBN poświęconego optymalizacji opieki paliatywnej. Problem jakości opieki został omówiony zarówno od strony teoretycznej, jak i merytorycznej. Autorzy skoncentrowali się głównie na problematyce efektywności opieki (jako jednego z ważniejszych elementów ogólnej oceny jakości opieki) przede wszystkim z punktu widzenia oceny jakości życia i satysfakcji z opieki.
Ocena jakości życia pacjentów znajdujących się pod opieką zespołów paliatywno-hospicyjnych została omówiona dość szczegółowo (zaprezentowano konkretne techniki badawcze i narzędzia oceny). Wzory najbardziej przydatnych skal i kwestionariuszy umieszczono w aneksie. Osobny rozdział poświęcony jest zagadnieniom formalno-ekonomicznym opieki paliatywnej.

90 stron / B5
Wydawca: Akademia Medyczna w Gdańsku
Gdańsk 2000.
Nakład wyczerpany.

Wersja OCR. Dokument PDF do bezpłatnego pobrania.
Wersja SKAN - TIF. Dokument PDF do bezpłatnego pobrania.

 
JAKOŚĆ ŻYCIA W CHOROBIE NOWOTWOROWEJ

redakcja:
Krystyna de Walden - Gałuszko
Mikołaj Majkowicz

Książka jest efektem wieloletniej pracy i doświadczenia wielu profesjonalistów zajmujących się zagadnieniem jakości życia z punktu widzenia swojej specjalności - chirurga, onkologa czy lekarza rodzinnego. Na szczególną uwagę zasługuje część psychoonkologiczna, prezentująca zależność oceny jakości życia chorych od znajomości rozpoznania, od poczucia sensu życia, woli życia, poziomu nadziei.
Omówione w książce problemy stanowią dobry punkt wyjścia do dalszych badań w tym kierunku.

160 stron / A5
Wydawca: Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego
Gdańsk 1994

Wersja OCR. Dokument PDF do bezpłatnego pobrania. 
Czytaj całość
 

PSYCHOONKOLOGIA


redakcja: Krystyna de Walden - Gałuszko
 Książka jest podsumowaniem doświadczeń z zakresu psychoonkologii wielu psychologów i psychiatrów. Zakres omawianej problematyki jest dość szeroki. Poczynając od rozważań na temat roli zachorowań prozdrowotnych oraz sposobów radzenia sobie ze stresem i kryzysem spowodowanym chorobą nowotworową. W dalszych częściach opracowania omawiane są zagadnienia komunikacji, a także problemy szczegółowe dotyczące rodzin pacjentów oraz chorych dzieci i młodzieży. Osobny rozdział jest poświęcony zaburzeniom psychicznym w chorobie nowotworowej, roli stowarzyszeń samopomocy pacjentów, a także problemy stresu pracy personelu medycznego. Przegląd zagadnienia kończą uwagi metodologiczne dotyczące technik badawczych stosowanych w psychoonkologii ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień i perspektyw oceny jakości życia. Książka przydatna jest w pracy psychologów klinicznych, lekarzy i pielęgniarek.
Wydawca: Biblioteka Psychiatrii Polskiej
Kraków 2000